Category Archives: Yazılar

Yazılar

Sonda gülə bilmək üçün əvvəldə ağlamaq gərək.

Dünyaya gələn uşağın keçirdiyi hissləri təsəvvür etməyə çalışın. Soyuq, ya da ola bilsin isti bir otaqda (hər halda temperatur ananın bətnindəkiylə eyni olmayacaq), hər yerdə işıqlar yanır, insanlar ora-bura tələsir. Biri əsəbi, digəri sevincli nəsə danışırlar, gətirirlər, aparırlar. Bu arada hələ tanımadığı anası sevindiyini bəhanə edib doğuşun verdiyi ağrılardan astadan ağlayır.

Yazılar

ADSIZ YAZI…

Mən uşaq olanda tez-tez yuxuda uçardım. Yerə də qar dənəsi kimi asta toxunardım. Hər toxunuşum uzun bir məsafəni uçmağıma səbəb olardı. Elə indiki kimi…

Yazılar

HA-HA-HA və HE-HE-HE!!!

Cəlaləddin Rumi deyir di ki: “insanın necə gülməyindən onun tərbiyyəsini, nəyə gülməyindən isə səviyyəsini anlaya bilərsən”.
Demək ki, gülmək məsələsi diqqət yetirməli olduğumuz məsələlərdən olmalıdır. Mən də diqqət yetirdim və qəribə şeylər kəşf elədim.

Yazılar

DUYĞULU VƏ DUYĞUSUZ İNKİŞAF

Həyatın məqsədi uğur qazanıb hər sahədə hamını geridə qoymaqdan ibarət deyil. Həyatın məqsədi geridə qalanların əlindən tutub səninlə bərabər addımlaya bilmələrinə nail olmaqdır. Bunu bacarmaq üçünsə insanları sevməlisən, onlara dəyər verməlisən.

Yazılar

BÖHRAN YALNIZ İQTİSADİ OLMUR…

Biz hələ də maddiyata görə narahat oluruqsa və yuxarıda dediklərimin heç biri bizi qarnımızdan çox narahat etmirsə, onda biz elə ac qalmalı millətik. Yox əgər bizim üçün maddiyatdan daha vacib dəyərlər varsa, onda Uca Allah bizi darda qoymaz. Mən buna inanıram, sizin də inanmağınızı istəyirəm və gələcəyə ümid edirəm. Hər bir millət nəyə layiqdirsə, ona da sahibdir. Bundan artığına sahib olmaq istəyiriksə, bundan daha layiqli olmalıyıq.

Yazılar

Cəbrayılın məktəbləri – 1

Mən deyirəm ki, gəlin yığışaq uzun bir körpü düzəldək. Bir ayağı Bakıda, bir ayağı Təbrizdə, bir ayağı Dərbənddə, bir ayağı İrəvanda, bir ayağı Göyçədə, bir ayağı Şuşada, bir ayağı da Cəbrayılda olsun. Amma dəmirdən olmasın paslana bilər, daşdan da olmasın sökülə bilər, taxtadan da olmasın çürüyə bilər. Ən yaxşısı ətdən, sümükdən və qandan olsun ki, bizim kimi hiss edə bilsin, bizim kimi yaşaya bilsin. Qoy o da bizim kimi ağrı çəkə bilsin, bizim bütünümüz olsun, xalqımız olsun, millətimiz olsun, gələcəyimiz olsun. Azərbaycan adlı bir körpümüz olsun bizi dünyanın dərələrindən, çaylaqlarından keçirsin…

Yazılar

Yaddaşımın ən dərinliklərindən.

Bəzi sıradan hadisələri yadda saxlamağı bacarmadığımız kimi, bəzi əlamətdar hadisələri də unuda bilmirik. Amma unutduqlarımız yadda saxladıqlarımızdan dəfələrlə çoxdur. Məsələn mən Cəbrayılda gördüyüm hər şeyi yadda saxlasaydım, sizin işiniz bitmişdi.

Yazılar

Beləcə mən də Cəbrayıllı oldum. Ura!!!

Bəri başdan deyim ki, bu yazıda da, bundan sonrakı Cəbrayıl barədə yazılarımda da çox detalçılığa yol verəcəm. Bunu bilərəkdən edirəm ki, Cəbrayılı mən necə görmüşəm və necə xatırlayıramsa, oxucu da elə təsəvvür etsin. Mən bunun tarix olduğunu və hər yazılan xatirənin gələcəkdə bir tarixi sənəd ola biləcəyini yaxşı anlayıram.

Yazılar

Cəbrayıldan danışacam.

Mənim həyatda bəxdim çox gətirib. Allah məni müsəlman edib, mənə sağlam bədən verib, məni ev-eşik, ailə-uşaq sahibi edib və bir də mən Cəbrayılda doğulmuşam. Bu da Allahın bir nemətidir. Amma Cəbrayıllı olmaq gözəl olduğu qədər də məsuliyyətlidir. “Mən Cəbrayıllıyam” deyən adam ən az iki dəfə fikirləşsin və bilsin ki, Cəbrayılın igid oğlanları bizim boynumuza elə bir məsuliyyət qoyublar ki, onu daşıya bilmək üçün hər hərəkətinə fikir verməli, hər sözünü düşünüb deməlisən.